چرا دیگر به لبخند سرخ سیبی ، قرار نمی گیری ؟

چرا بی تابی ؟!...

تو که می دانی بهانه ی آرامت را نه در این کوچه ، که در هیچ یک از کوچه های سرد پاییز پیدا نمی کنی.

پاییز که هیچ ، بی تاب که باشی ، بهار هم نمی تواند دلگرمت کند.

بهاری که برای گذشتن از آن باید بر تکه های قلبی پا بگذاری!

دیگر بهار هم فایده ای ندارد وقتی حتی لبخند سرخ سیبی تو را از خود نمی رهاند!!